Temperament

Hoewel ze worden beschouwd als werkhonden, worden Dobermann Pinschers vaak gestereotypeerd als gevaarlijk en agressief. Als een persoonlijke beschermingshond werd de Dobermann oorspronkelijk gefokt met deze kenmerken: hij moest groot en intimiderend zijn, moest onverschrokken zijn, en bereid zijn om zijn eigenaar te verdedigen, maar voldoende gehoorzaam en terughoudend zijn om dit alleen op commando te doen. Deze eigenschappen kwamen de hond goed van pas in zijn rol als persoonlijke verdedigingshond, politiehond, of oorlogshond, maar waren niet ideaal voor een rol als gezelschapshond. De agressie van de Dobermanns is door de jaren heen afgezwakt door de moderne fokkers en de huidige Dobermanns staan ​​bekend om een gebalanceerd en goedaardig temperament, extreme loyaliteit, hoge intelligentie, en grote trainbaarheid. Eigenlijk hebben zijn grootte, korte vacht en intelligentie de Dobermann tot een gewilde huishond gemaakt. De Dobermann Pinscher staat bekend als energiek, waakzaam, onverschrokken en gehoorzaam.

Ze kunnen gemakkelijk leren om hun eigenaren te ‘respecteren en te beschermen’, en worden daarom beschouwd als uitstekende waakhonden die hun dierbaren beschermen. Ze zijn over het algemeen sociaal naar mensen en kunnen met andere honden samen. Echter, Dobermanns behoren tot de rassen die ‘meer kans’ hebben om agressief gedrag te gaan vertonen tegenover vreemden en andere honden, maar niet bij de rassen die dit ‘hoogstwaarschijnlijk’ gaan doen. Het is zeer onwaarschijnlijk dat ze agressief gedrag in de richting van hun eigenaars tonen.

Er wordt gezegd dat Dobermann Pinschers in Noord-Amerika een rustiger en gelijkmatiger temperament hebben dan hun Europese evenbeelden als gevolg van de fok-strategieën van Amerikaanse fokkers. Vanwege deze verschillen in fok-strategieën, hebben zich verschillende lijnen van Dobermann Pinschers ontwikkeld met verschillende eigenschappen. Hoewel veel hedendaagse Dobermann Pinschers in Noord-Amerika zachtaardig en vriendelijk voor vreemden zijn, zijn sommige lijnen meer gefokt om trouw te blijven aan de oorspronkelijke persoonlijkheidsnorm.

Hoewel het stereotype ‘agressieve hond’ minder waar is vandaag de dag, is de persoonlijkheid van de Dobermann uniek. Er is veel wetenschappelijk bewijs dat Dobermann Pinschers een aantal stabiele psychologische eigenschappen hebben, zoals bepaalde persoonlijkheidsfactoren en intelligentie. Al in 1965 hebben studies aangetoond dat er verschillende brede gedragskenmerken zijn die significant het gedrag voorspellen en genetisch bepaald zijn. Vervolgens zijn er tal van wetenschappelijke pogingen gedaan om de hondenpersoonlijkheid of temperament te kwantificeren met behulp van statistische technieken voor het beoordelen van persoonlijkheidskenmerken bij de mens. Deze studies verschillen vaak in de persoonlijkheidsfactoren waar ze zich op richten, en op grond van het inschalen van de verschillende rassen langs deze meetlat. Uit een van deze studie bleek dat Dobermann Pinschers, in vergelijking met andere rassen, hoog scoorden op speelsheid, gemiddeld scoorden op nieuwsgierigheid / onbevreesdheid, laag scoorden op agressiviteit en op gemoedelijkheid. Een andere studie rangschikte de Dobermann Pinschers laag op reactiviteit, maar hoog op agressie / onaangenaamheid en openheid / trainbaarheid.

Intelligentie

De intelligentie van een hond omvat een breed scala van mentale vermogens, zoals leren, het oplossen van problemen en communicatie. De Dobermann behoort tot de meest intelligente hondenrassen volgens experimentele studies en deskundige evaluaties. Psycholoog Stanley Coren rangschikt de Dobermann op de 5e plaats van meest intelligente honden in de categorie gehoorzaamheidstraining. Deze positie is gebaseerd op enquêtes die hij hield onder trainers (zoals gedocumenteerd in zijn boek The Intelligence of Dogs). Een andere studie, Hart and Hart (1985) rangschikt de Dobermann 1e in deze categorie. Tortora (1980) gaf de Dobermann de hoogste rang in trainbaarheid. Hoewel de evaluatiemethoden verschillen, blijkt uit deze onderzoeken steeds dat de Dobermann, samen met de Border Collie, Duitse Herder, Golden Retriever en Poedel, een van de meest trainbare hondenrassen is.

Agressie

Naast het onderzoeken van intelligentie bij honden is er ook onderzoek gedaan naar agressie per ras. In een recente studie werd agressie verdeeld in vier categorieën: agressie gericht tegen onbekenden, agressie gericht tegen eigenaar, agressie gericht tegen vreemde honden en rivaliteit met andere honden thuis. Deze studie wees uit dat de Dobermann relatief hoog scoort op agressie gericht tegen onbekenden, maar extreem laag op agressie gericht tegen de eigenaar.
De Dobermann scoorde gemiddeld op agressie gericht tegen vreemde honden en rivaliteit met andere honden thuis.

Bijt-incidenten en pogingen tot bijten in acht genomen zijn Dobermann Pinschers veel minder agressief ten opzichte van mensen, en tonen minder agressie dan veel rassen zonder een ‘reputatie’ (zoals bijv. de Cocker Spaniel, Dalmatiër, en Duitse Dog). Het onderzoek concludeerde dat agressie een genetische grondslag heeft, dat de Dobermann een kenmerkend patroon van agressie toont afhankelijk van de situatie, en dat de hedendaagse Dobermann Pinschers als ras in het algemeen niet agressief zijn.

Hoewel recente studies de Dobermann niet noemen als meest agressieve ras, maakt hun grootte, kracht en agressie gericht tegen vreemden hen wel potentieel gevaarlijk. Volgens het Amerikaanse Center for Disease Control and Prevention, was de Dobermann Pinscher tussen 1979 en 1998 minder vaak betrokken bij dodelijke aanvallen op mensen dan een aantal andere hondenrassen, zoals Duitse herders, Rottweilers, Husky-types, Wolfshond hybriden en Alaska-Malamutes. Volgens de studie van het Center for Disease Control en Prevention, is een van de belangrijkste factoren die bijdraagt aan hondenbeten het verantwoordelijkheidsgevoel van de hondenbezitters zelf.

Zie ook:
Algemene rasinformatie
Uiterlijk
Gezondheid
Geschiedenis van de Dobermann
Gecoupeerd vs. ongecoupeerd